مکالمه های بین من و همدل

- همدل! تو تا حالا شده کسی رو دوست داشته باشی و بهش نگفته باشی؟
- یعنی چی؟ یعنی عاشقش باشم؟
- مثلا!
- نه! نشده!!!!
- حالا عاشق کسی نباشی، همینطوری دوستش داشته باشی. مثلا یه دوستت، پدر مادرت، خواهر برادرت.
- آره خیلی شده! تو که می دونی من تو ابراز احساسات چقدر مشکل دارم.بذار یه زنگ بزنم به این مرده ببینم چرا چکشو پاس نکرده....
- (بحث توی دیوار می رود،مورچه با مخ توی دیوار می رود)

{داخلی- آشپزخونه- مورچه ای در حال جا به جا کردن ظرف و ظروف با خود فکر می کند}: چقدر خوشحالم که توی زندگی ام کسی وجود نداره که دوستش داشته باشم و بهش نگفته باشم. حالا چه گفتنی چه نوشتنی، چه جیغ زدنی، چه فحش دادنی!
خدایا شکرت به خاطر راهی که از قلبم به زبونم، نگاهم و دستم باز کردی !
حتی اگه این ابراز عشق گاهی باعث شده که صدها بار به خودم لعنت بفرستم و غرورم رو لگدمال ببینم! ولی به همه تون اطمینان می دم ، قول شرف می دم که بعد از فقط یه خورده وقت، تنها چیزی که برام مونده حس بزرگی، آرامش و وجود داشتنه...
امتحانش کنید